به نام خدامتن زیر با گوگلترانسلیت و با کمترین ویرایش نشر میشود:The Making of the Platonic CorpusEdited by Olga Alieva with Debra Nails and Harold Tarrant2023 by Brill SchöninghTable of ContentsAcknowledgments . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . viiList of Tables and Illustrations . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ixIntroduction . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . xi1. Afterthoughts on “School Accumulation” in Plato’s Academy . . . . 1Holger Thesleff2. Dialoguing with Plato: Allusions, Borrowings and Exegesis in Platonic Spuria . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 15Marco Donato3. Back to Teichmüller: Literary Feuds and the Author’s Voice in Plato’s Dialogues . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . _37David J. Murphy4. Materials and Method . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . _63Debra Nails5. Some Reflections on the Nature of an Academic Edition of the Platonic Corpus . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . _90Tianqin Ge6. Theory of Revision Revisited, With a Note on the Philebus . . . . . . _104Olga Alieva7. Traditional and Computational Methods for Recognizing Revisions in the Works of Plato . . . . . . . . . .

به نام خداافلاون و نوشتندو قطعه به ترجمۀ مرحوم محمدحسن لطفینامۀ شمارۀ 2افلاطون به دیونیزیوس [درباب نیککاری]Πλάτων Διονυσίῳ εὖ πράττειν.ص314به هوش باش تا مبادا از روی سهلانگاری اندیشههایی را در جهان منتشر كنی كه پس از چندی از انتشار آنها پشیمان گردی. بزرگترین احتیاطی كه در این باره باید كرد این است كه هنگام تحقیق در دشوارترین و عمیقترین مسایل فلسفی نباید چیزی نوشت زیرا از انتشار مطالب نوشته و افتادن آنها به دست مردمان نمیتوان جلوگیری كرد. بدین جهت من خود نیز دربارۀ مهمترین حقایق فلسفی چیزی ننوشته ام و در این خصوص نوشتهای به نام افلاطون وجود ندارد و در آینده نیز نخواهد بود و هر چه هست به نام سقراط است كه در آن نوشتهها صورت ایدهآل [= مثالی] یافته و زندگی را از سر گرفته است. صص 1954 و 1955 Διὰ ταῦτα οὐδὲν πώποτ’ ἐγὼ περὶ τούτων γέγραφα, οὐδ’ ἔστιν σύγγραμμα Πλάτωνος οὐδὲν οὐδ’ ἔσται, τὰ δὲ νῦν λεγόμενα Σωκράτους ἐστὶν καλοῦ καὶ νέου γεγονότος.For this reason I myself have never yet written anything on these subjects, and no treatise by Plato exists or will exist, but those which now bear his name belong to a Socrates become fair and young.ترجمه از انگلیسی R. G. Bury: برای همین من خودم تا به حال در این بارهها چیزی ننوشته ام و هیچ رسالهای از افلاطون وجود ندارد و وجود نخواهد داشت، اما آنهایی که اکنون نام او را دارند متعلق به سقراط اند که زیبا و تازه می҅شوند.تحشیه: منظور از «زیبا و جوان/ تازه» (καλός καὶ νέος) ویرایش و تدوین است؟نامۀ شمارۀ 7افلاطون به خویشان و یاران دیون [درباب نیککاری]Πλάτων τοῖς Δίωνος οἰκείοις τε καὶ ἑταίροις εὖ πράττεινص341دربارۀ نویسندگانی كه چه امروز

به نام خدامتن موقتThe Phenomenological Movement (A Historical Introduction); Herbert Spiegelberg; third revised and enlarged edition With the Collaboration of Karl Schuhma; Kluwer Academic Publishers; 1994.P. 745:horizon or fringe (Horizont; also HoI in the sense of "halo"): the fringe of marginal acts and contents which surrounds the thematic core of the field of intentional consciousness.افق یا چتر (Horizont؛ همچنین HoI به معنای «هاله»): چتر اعمال و محتواهای مرزی که هستۀ مضمونی حوزۀ آگاهی قصدی را احاطه کرده است.p. 100-103:Husserl's conception of intention shows, however, unmistakable traces of William James's inspiration. The matter is important enough to justify a brief digression into the relation between Husserl's phenomenology and William James's psychology.با این حال، مفهوم هوسرلی قصد، رگههای انکارنشدنی الهامگیری از ویلیام جیمز را نشان میدهد. موضوع به اندازهای مهم است که یک حاشیهروی کوتاه در رابطۀ بین پدیدارشناسی هوسرل و روانشناسی ویلیام جیمز را توجیه کند.Excursus: William James's Significance for Husserl's PhenomenologyIn the preceding chapter I had occasion to discuss the immediate outcome of James's visit to Carl Stumpf in Prague on October 30, 1882. But this was not the end of the story. Their encounter influenced also the further course of the Phenomenological Movement.تحشیه: اهمیت ویلیام جیمز برای پدیدارشناسی هوسرلدر فصل قبل فرصتی داشتم تا در مورد نتیجه فوری دیدار جیمز از کارل شتومپف در پراگ در 30 اکتبر 1882 بحث کنم. اما این پایان داستان نبود. برخورد آنها

به نام خداوند جان و خرد یکی از مفاهیم بحثانگیز ویلیام جیمز، امری است که او با واژه fringe که در زبان انگلیسی به معنی حاشیهء دور یک چیز یا مکان با شهر (نیز چتر مو) است بیان کرده است.برخی محققان این اصطلاح را با اصطلاح «افق» نزد هوسرل سنجیده اند اما من گمان میکنم بیشتر به مفهوم «عالم» نزد هیدگر نزدیک باشد.چند سطری از کتاب اصول روانشناسی ویلیام جیمز را که این اصطلاح در آن معرفی میشود در زیر نقل و ترجمه میکنم:There is a common class of mistakes which shows how brain-processes begin to be excited before the thoughts attached to them are due- due, that is, in substantive and vivid form. I mean those mistakes of speech or writing by which, in Dr. Carpenter's words, "we mispronounce or misspell a word, by introducing into it a letter or syllable of some other, whose tu is shortly to come; or, it may be, the whole of the anticipated word is substituted for the one which ought to have been expressed."[19] In these cases one of two things must have happened: either some local accident of nutrition blocks the process that is due, so that other processes discharge that ought as yet to be but nascently aroused; or some opposite local accident furthers the latter processes and makes them explode before their time. In the chapter on Association of Ideas, numerous instances will come before us of the actual effect on consciousness of neuroses not yet maximally aroused.طبقۀ رایجی از اشتباهات وجود دارد که نشان میدهد چگونه فرآیندهای مغزی قبل از اینکه افکاری که به آنها متصل اند مقتضی باشن